Rouw en verlies
Geïnspireerd door het werk van oa Manu Keirse (klinisch psycholoog) erkennen we dat verlies geen probleem is dat opgelost moet worden, maar een ervaring die geïntegreerd wil worden. Rouw is geen rechte lijn, maar een beweging die zich ontvouwt in golven. Verbonden blijven met wie of wat we verliezen is geen teken van vasthouden, maar van liefde die een andere vorm aanneemt.
Keirse staat bekend om zijn humane benadering waarin hij stelt dat rouw geen ziekte is die je moet "verwerken", maar een proces dat je een leven lang met je meedraagt. Hij benadrukt dat je iemand in rouw het beste helpt door er simpelweg te zijn, zonder het verdriet te willen "oplossen".
- Rouwarbeid: Hij vervangt de klassieke 'fasen van rouw' door vier rouwtaken: de realiteit aanvaarden, de pijn ervaren, je aanpassen aan de nieuwe omgeving en opnieuw leren genieten met de herinnering.
- Vingerdruk van verdriet: Hij benadrukt dat rouw even uniek is als een vingerafdruk; iedereen beleeft het anders
Waar Keirse focust op de psychologie van rouw, richt Sander De Hosson zich op de palliatieve zorg: de zorg die begint wanneer medische genezing niet meer mogelijk is.
Vanuit de visie van Sander de Bosson ( longarts, mede-oprichter van het platform Carend ) kijken we naar rouw en sterven als existentiële en relationele processen. Wat sterft, leeft tegelijk voort in herinnering, betekenis en verbondenheid. Door aanwezig te zijn bij wat zich aandient – ook bij de pijn, de angst en het niet-weten – ontstaat er ruimte voor verzachting en menselijkheid.
Zijn werkwijze en visie rusten op drie centrale pijlers:
- "Niet meer beter, wel de beste zorg"
Zijn motto is dat palliatieve zorg niet gaat over de dood, maar over de kwaliteit van het resterende leven. Hij benadert mensen holistisch door niet alleen naar het lichamelijke (pijnbestrijding) te kijken, maar ook naar de psychische, sociale en spirituele behoeften.
2. Anticiperend rouwen: Rouw begint voor de dood
Een kernpunt in zijn werkwijze is dat rouw niet pas bij het overlijden start.
Levend verlies: Patiënten en naasten rouwen al tijdens het ziekteproces om het verlies van gezondheid, toekomstplannen en autonomie.
Langzaam loslaten: Door dit proces bespreekbaar te maken ("anticiperende rouw"), kunnen patiënten en familieleden zich beter voorbereiden op het onvermijdelijke afscheid.
3. Radicale eerlijkheid en menselijkheid
De Hosson staat bekend om zijn pleidooi voor empathische communicatie en het weghalen van het taboe op de dood.
In lijn met Peter Kupers (opleider en therapeut binnen Deep Soul Connections) werken we op energetisch en zielsniveau. Stervensbegeleiding en rouw raken niet alleen het fysieke en emotionele lichaam, maar ook het energetische veld. Door afstemming, stilte, adem en aanwezigheid kan er rust ontstaan, zowel bij degene die sterft als bij de naasten. Verbinding overstijgt tijd en vorm; liefde blijft voelbaar, ook voorbij de grens van de dood.